آنا یوردوم ، آذربایجان(سرزمین مادری ام،آذربایجان)

بیر اوشاغام، آنام ســـن ســــن(من یک بچه ام و مادرم تویی)


خسته اولسام، داوام سن سن(اگر مریض بشوم،دارویم تو هستی)


آغاج اولسام،هاوام ســــن سن(درخت باشم،هوا ونفسم تویی)


اورک ائــــویم سنســـیز تــــالان(خانه دلم بدون تو ویرانه هست)


آنا یوردوم، آذربایجان(سرزمین مادری ام ،آذربایجان)


                               جئیران اولسام ، سن داغیمسان(اگر آهو باشم،تو کوه منی)


                               بولبول اولسام،سن باغیمســــان(اگر بلبل باشم،تو باغ منی)


                               سونبول اولسام،تورپاغیمـــــسان(اگر گندم باشو،تو خاک منی)


                               ســــرین سولار،سندن آخـــــان(ای جاییکه چشمه های سرد از تو روان میشود)


                               آنا یوردوم آذربایجان(سرزمین مادری ام،آذربایجان)


آغ بـــــــولوتلار، یور قانیندی(ابرهای سفید،لحاف و روانداز تو است)


مـــــرد اوغوللار قوربانیـندی(فرزندان مرد وعیار قربان تو است)


یول گورسدن ، قورآنینـــدی(و قرآنی که راه را نشان میدهد)


دوشمن لری ، درده سالان(ای کسیکه دشمنان را به درد می اندازی)


آنا یوردوم آذربایجان(سرزمین مادری ام،آذربایجان)


                          من آرازام ، ســن خزرسن(من آراز هستم(ارس)،تو خزر هستی)


                          آغیزلاردا، چوخ گـــــزرسـن(در زبانها وحرفها همیشه می گردی)


                          هر آفت دن ، بر حذر سـن(از هر آفتی،به دور هستی)


                          قار-یاغیشلار ، سنه یاغان(بارانها و برفها ،برای تو می بارد)


                          آنا یوردوم ، آذربایجان(سرزمین مادری ام،آذربایجان)


قول-قانادیم ، هوسیم سن(بال وپرم،هوسم)


یورولمایان ، نفسیم ســـن(نفس خستگی ناپذیرمن)


من اوره یم ، قفسیم سن(من دل هستم وتو قفسم)


منه دایاق ، کومــک دوران(برمن تکیه داده ای و کمک منی)


آنا یوردوم ، آذربایجان(سرزمین مادری ام،آذربایجان)


                          من قوش اولسام ، سن پریم سن(اگر من پرنده باشم توبال من هستی)


                          زرگـــــر اولسام ، ســـن زریم سن(اگر طلا فورش باشم،طلای منی)


                          عاشیق اولسام ، دیل بریم ســـن(اگر عاشق باشم،دلبرم تو هستی)


                          عاشیق لری ، ســــای سیز اولان(آنکه عاشق هایش بیشمار هست)


                          آنا یوردوم ، آذربایجان(سرزمین مادری ام،آذربایجان)


گوزَللــــــرین ، گوزَلی ســـن(زیبای زیباترین هایی)


داد لی-دوزلـــو مزه لی سن(با مزه و با نمک و شیرینی)


شاعیرین شعر ، غزلی سن(غزل و شعر شاعرانی)


آدین سنـین ، دیلــــده قالان(ای که اسمت در زبانها می ماند)

گرفتار

هر عاشق اولان عشقه گرفتار اولابيلمز

هر خورما ساتان ميثم تمار اولابيلمز

مخلوق خداوند اوزونه اولميان عاشيق

 حق عاشقه تك صاحب ايثار اولابيلمز

دونيا مالونا شهرتينه وورقون اولانلار

انفاق ايلهمز طالب ديدار اولابيلمز

ماموره اگر رشوه يماخ اولماسا عادات

مظلوملارين قاننه ظالم سورا بيمزا

ميمون تكين هر سوزه تقليد ايلينلر

انديشه اديب صاحب افكار اولابلمز

صابر يمه غم هر گونين ئوز قصه سه واردور

مفرق پاراسه گوهر شهوار اولابيلمز

راز و نیاز مجنون با خدا

           یـک شبی مجـنون نـمازش را شـکسـت

                                                 بــی وضــو در کــوچـه لــیلا نشست

 

          عشق آن شب مست مستش کرده بود

                                                 فـــارغ از جــام الـستـش کــرده بــود

 

          ســجــده ای زد بـــر لـب درگـــاه او

                                                 پُـــــر ز لـــیــلا شـــد دل پـــر آه او

 

          گفت یـا رب از چـه خـوارم کرده ای

                                                 بـــر صـلیـب عــشـق دارم کـــرده ای

 

           جـــام لـیـــلا را بــه دســتـم داده ای

                                                 ونــدر ایـن بــازی شـکـستـم داده ای

 

           نـیـشـتر عشـقش به جـــانـم مـی زنـی

                                                 دردم از لــیــلاسـت آنــم مــی زنــی

 

           خسته ام زین عـشق، دل خـونـم نـکـن

                                                  مــن کـه مـجـنـونـم تـو مجنونم نـکن

 

           مـــرد ایـن بــازیــچـه دیـگـر نیـسـتـم

                                                  ایــن تـو و لـیـلای تــو... مـن نیـسـتـم

 

          گــفـت ای دیـــوانه لـیــلایــت مــنـم

                                                 در رگ پـــنــهـان و پــیـدایـت مـنـم

 

          ســـالـهــا بــا جــــور لـیــلا ســاخـتـی

                                                 مــن کــنــارت بـــودم و نـشـنـاخــتی

 

          عـــشـق لـیـــلا در دلـت انــداخـتــم

                                                 صــد قــمــار عـشــق یـکـجـا بـاخـتم

 

          کـــردمــت آواره صــحــرا نــشــــد

                                                گـفــتـم عــاقـل مـی شــوی امـا نـشـد

 

           سـوخـتـم در حـسـرت یـک یــا ربـت

                                                 غـــیــر لـــیــلا بــر نـیـامــد از لـبـت 

 

           روز و شـب او را صــدا کــردی ولـی

                                                 دیــدم امــشـب بــا مـنـی گـفـتم بــلی

 

          مـطـمـئن بـودم بـه مـن ســر مـی زنـی

                                                 در حــریــم خـــانــه ام در مــی زنــی

 

           حـال این لیلا که خـوارت کـرده بود

                                                 درس عـشـقش بـی قــرارت