تقدیم به اون بیوفایی که .........................

چقدر سخته تو چشاي کسي که تمام عشقت روازت
دزديده و به جاش يک زخم هميشه گي ، روقلبت هديه
داده زل بزني به جاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي
حس کني که هنوز هم دوسش داري
چقدر سخته دلت بخواد سر تو باز به ديواري تکيه بدي
که يک بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده
چقدر سخته تو خيالت ساعت ها با هاش حرف
بزني اما وقتي ديديش هيچي جز سلام نتوني بگي
چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشک
گونه هاتو خيس کنه اما مجبور بشي بخندي تا نفهمه که
((هنوز هم دوسش داري))
چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار
بار تو خودت بشکني و اونوقت آروم زير لب بگي
(( گل من باغچه نو مبارک ))
به قول یه دوست ....چتر براي چه .خيال كه خيس نميشه
هرچه آرزوي خوبه مال تو
هرچه که خاطره داري مال من
اون روزهاي عاشقانه مال تو
اين شب هاي بيقراري مال من
منم و حسرت با تو ما شدن
تويي و بدون من رها شدن
آخر غربت دنياست مگه نه
اول دو راهي آشنا شدن
تو نگاه آخر تو
آسمون خونه نشين بود
دلتو شکسته بودن
همه قصه همين بود
ميتونستم با تو باشم
مثل سايه مثل رويا
اما بيدارم و بي تو
مثل توتنهاي تنها
ميدونم كه تو هم مثل من تنها مي موني
شايد بدتر از من
چون من هنوزم تو دلم یکی رو دارم
اما تو......






اینک بشنوید حرف دلم را.....