تنهایی من بی اندازه است

دستتـو بده به دستام

تابدوني که چه تنهام

عاشقم عاشقي دلداده

ولـي درگير غـمهام

تو قلب من حـرارت نگاتـه

توچشم من درخشش چشاته

فـک نکـني بي خبرم زحالت

تو گوش من صداي خنده هاته

رو سيم گيتار نقش اشکاي قشنگت

مـن فداي قلب تنها و يـه رنگـت

حتـي اگـه بشـه يه قرن منتظرت ميـشينم

کنار ساحل آبي مي شينم

من گوش به زنگت

واسـه مـن تـو مـثـل انـگشـتر دسـتي

همه از حسودي مردن که تو پيش من نشستي

نـقشـه هاي دشـمنـات نقـش بـر آبـه

مردن وقتي که شنفتن هنوز از پيشم نرفتي

مي نويسم که دلم به يادته

مي نويسم قدمام دنبالتـه

هـرکسي بـپرسه يـار تو کيه

بهش ميگم نفس کشيدنم صداته

خواب رنگين شقايق نفس و پاروي قايق

توئي شـاه شـاپرکها لج نکني با دل عاشق

توئي سـرور ستـاره

بي تو اين دل بيقراره

نکنه يه روز فراموشم کني

دلکم جز تو کسي رو نداره

تقديم به  غریبه آشنا

تنهایی ام را ببین

هر دم بشارتهای دل از هاتف جان می رسد

هر کس که از جان بگذرد آخر به جانان می رسد

یکدم میاسا روز و شب مردی بجو ،

دردی طلب چون جان ز درد آمد به لب

ناگاه درمان می رسد ره گرد راز آی

د تو را شیب و فراز آید

تو را چون ترکتاز آید

تو را آخر به پایان می رسد

این خانه چون ویران شود

معمور و آبادان شود

این سر چوبی سامان شود

ناگه به سامان می رسد

ای مبتلا ،

ای مبتلا برکش صلا ،

برکش صلا در دل اگر رنج و بلا روزی به مهمان می رسد

ترا من دوست میدارم نه قدر آب دریاها که روزی خشک می گردد ،شود بیچاره ماهیها !

تو را من دوست میدارم نه قدر غنچه و گلها که روی پر پر شوند و بر آرند آه ار دلها !

تو را من دوست میدارم به قدر کهکشانها که جاویدان بماند مهر من تا ماندن آنها .

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ...

تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست .. .

تنهايي را دوست دارم زيرا در تنهایی خود فقط خدا را دارم ....

در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کردتنها خدا می داند هر روز و هر

شب بر من چه گشت تنها او بود که در این روزها و شبها پا به پای من در کنارم بود و هر گز دست حمایشت را

از من دور نکرد

با تو هستم ای غریبه ...

با تو هستم ای غریبه ...

آشنایم می شوی ؟ ...

آشنای گریه های بی ریایم می شوی ؟ ...

من تمام درد باران را خودم فهمیده ام ...

مثل باران آشنای بی صدایم می شوی ؟ ...

روزگار، این روزگار بی خدا تا زنده است ...

ای غریبه آشنا ، آشنایی با خدایم می شوی ؟ ...

من که شاعر نیستم شکل غزل را می کشم ...

رنگ سبز دلنشین صفحه هایم می شوی ؟ ...

ای غریبه فقط سبز و باشکوه و دلخوشی ...

همسرای خنده های با صفایم می شوی ؟ ...

بوی غربت می دهد این لحظه های بی کسی ...

با تو هستم ای غریبه آشنایم می شوی ؟

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

خیلی سخته

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

خیلی سخته

چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری

صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوستش نداری

خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای آشتی

بی وفا شه اون کسی که جونتو براش گذاشتی

پخــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

خیلی سخته

تو زمستون غم بشینه روی برف ها می سوزونه

گاهی قلبو طعم تلخ بعضی حرف ها خیلی سخته

که ببینی کسی عاشقیش دروغه

چقدر از گریه ی اون شب چشم تو سرش شلوغه

خیلی سخته اون کسی که گفت واسه چشات میمیره بره و دیگه سراغی از تو و نگات نگیره

خیلی سخته که ببینیش توی یک قصر طلایی

کاش مجازات بدی داشت توی قانون بی وفایی

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری

صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوستش نداری

خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای آشتی

بی وفا شه اون کسی که جونتو براش گذاشتی

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوستش نداری

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

غریبه آشنا خیلی سخته خیلی سخته

فقط بخاطر تو آپ کردم

خیلی دوستت دارم